Panasonic GX8 ve Sony A7

Önceki bir yazımda ne demiştim? Yeni bir satın alım yapmadan önce kendi tekniğinizi geliştirin. Demiş miydim? Demiştim. Peki “gövde almadan önce lens almayı düşünün” demiş miydim? Demiştim.

EOS R incelemesi için uygun fiyata ikinci el bir A7 ve 28-70mm OSS kit lens aldım. A7’yi denerken aklıma yukarıdaki yazı geldi.

Aşağıda “büyük algılayıcı her zaman iyidir” tezini tartışacağım. Aslında tartışmaya bile gerek olmadan “s.kt.r” demek lazım ama gene de delikanlılık bizde kalsın, örnek verelim 🙂

Kızımın oyuncak mutfağının üstü
%100 kesme. Sağ alttaki Lumix GX8 + 12-35mm f2.8 OIS, diğerleri Sony A7 + 28-70mm f3.5-5.6 OSS

%100 kesme. Sağ alttaki Lumix GX8 + 12-35mm f2.8 OIS, diğerleri Sony A7 + 28-70mm f3.5-5.6 OSS

Fark ne biliyor musunuz? GX8’de sabit f2.8 diyaframlı bir lens var, ve Panasonic’teki titreşim azaltma çok daha iyi. Bu sayede titreşim olmadan Panasonic’te ISO’yu 1600’de tutabildim. Sony’deki lens 47mm’de f4.5 diyaframa izin verdi, ve titreşim azaltma Panasonic kadar iyi olmadığından perde hızı da daha hızlıydı; bu yüzden ISO değerini 12800’e çıkarmak zorunda kaldım. Aslında ISO6400 de idare eder ama hafif titreşim var.

ISO1600-12800 arasında 3 durak fark var, ve gördüğünüz gibi Panasonic çok daha temiz bir fotoğraf vermiş. A7’deki ISO6400 de Panasonic’in ISO1600’ünden kötü aslında. Arada nesil farkı olduğundan mıdır bilmem, arada iki durak performans farkı beklerken bu fark aslında 1 veya taş çatlasa 1.5 durak. Bu farkı da kaliteli lens ve titreşim azaltmayla kapatmak mümkün (eğer hareketi dondurmak için perde hızını arttırmak zorunda değilseniz).

Ek olarak, Panasonic tek denemede çekerken Sony’de 5 defa deneyip 3 fotoğraf sonunda en iyi fotoğrafa karar verdim. Alet otomatik odaklamada zorlandı.

Yukarıdakiler makine çıktısı JPEGler. RAWları işleyince de fark kapanmıyor:

Soldaki Sony sağdaki Panasonic
Soldaki Sony sağdaki Panasonic

Aşağıdaki daha vurucu:

Mutfak. Bayağı karanlık ama.
En sağdaki Panasonic, diğerleri Sony

Birincisi Sony 70mm f5.6’da odaklanmada bayağı zorlandı, Panasonic anında odakladı. İkincisi el titremesi olmasın diye Sony’yi ISO12800’e almak zorunda kaldım. ISO25600’de de sırf denemiş olmak için bir tane çektim. Ve aradaki farka iyi bakın.

Burada Sony’de de f2.8 bir lens olsa işler değişabilirdi ama A7’de titreşim azaltma olmadığından Panasonic hala avantajlı olurdu. Titreşim azaltma için en az A7 II olması lazım (ki Panasonic’in titreşim azaltması ondan da daha iyi).

Fotoğraf kalitesini etkileyen ne kadar çok şey var gördünüz mü? Çekim zevkini etkileyen şeyleri saymıyorum bile (örneğin A7 ve 28-70’in karanlıkta odaklayamaması veya berbat perde sesi ya da kötü ergonomisi). Tüm bu faktörler algılayıcı boyutunun önünde benim için. Aynı ISO değerlerinde A7’nin avantajı var elbette, ama kaliteli lens ve iyi titreşim azaltmayla bu avantaj yok olabiliyor.

Deyip, konuyu burada kesiyorum ki EOS R incelemesine döneyim 🙂 Belki EOS R’den sonra A7 ve GX8’in baz ISO’daki dinamik aralıklarına da bakarız 🙂

2 comments for “Panasonic GX8 ve Sony A7

  1. Hasan
    2019-06-04 at 4:06 pm

    Tamam da, her zaman karanlikta resim cekmiyorsun, dogal isikta, sony a7 daha guclu.

    • ErtOzt
      2019-06-04 at 4:22 pm

      Evet doğru, ama kısmen. A7 iyi güzel ama 28-70mm? A7 ve 28-70mm yerine hemen her zaman GX8 + 12-35’i tercih ederim. İyi ışıkta kaliteli lensin farkı daha bariz meydana çıkıyor.
      Senin dediğin koşulda da karşılaştırma yapacağım ama EOS R incelemesini bitirdikten sonra 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.