Fuji F200EXR incelemesi + Canon G11 ve Fuji S200EXR ile karşılaştırma Bölüm1



FUJI F200EXR İNCELEMESİ


Girizgah 


Fuji‘nin SuperCCD sensörünü S9100 modelinde karıştırmıştım. S9100 süper potansiyeli olan bir alet(ti). İyi ergonomi, bir sürü tuş (tuşlara basmak aşırı sertlikten zor olsa da), yukarı kalkan LCD, elle zoom olanağı, 28-300mm lens (o zamanlar böyle çok alet yoktu) gibi özellikler çok çekici. Yalnız Fuji böyle bir alete titreşim engelleyici koymayarak resmen peynir-ekmek gibi satmasına engel oldu. Lenste 300mm olunca insan istemsiz olarak 300mm’ye zoom yapıyor. Makine titreşimi engellemek için ISO’yu arttırınca çok beğendiğiniz bir pozu SuperCCD’nin sekizgen pixellerine boğulmuş görüyorsunuz.

Mambo-cambo. Güzel resimler de acaba pratikte işe yarıyor mu?



Yeni nesil EXR sensörde bunu biraz düzeltmişler. EXR ile ilgili daha fazla bilgi için sizi buraya alalım.


Projeye adam gibi bir-iki fotoğraf makinesi gerekli ki aylık raporlarda veya projeyi tanıtıcı sunumlarda düzgün fotoğraflar olsun. Uygun fiyatlı olmak üzere bir superzoom (DSLR lensleriyle uğraşmamak için) bir de elde taşınacak makine olsun dedim, aklıma Fujiler geldi. “Fiyatına göre en uygun kompakt” makine denilen f200EXR ve büyük sensörlü süper zoom s200EXR‘ı seçtim. Aslında yeni f300EXR var ama hem sensörü biraz daha ufak hem bulunduğum yerde satmıyorlar. Süper zoom tarafında da HS10 var ama onda da durum aynı.


F200EXR için Fuji “efsane F31’den daha iyi ISO performansı var” diyor.


Bir hatırlatma: F200’ün herşeyini incelemedim. Örneğin HD çıkışı, video modu, egzotik çekim modları gibi şeylere değil yalnız benim için önemli özelliklerine baktım.


Fiziksel Görünüm


F200EXR’ın dış görünüşü güzel. Metal+plastik karışımı bir gövdesi var ve elinizde tuttuğunuzda ağırlığını ve sağlamlığını hemen farkediyorsunuz. Eşim ilk gördüğünde “aa ne güzel” dedi. G11’i ilk gördüğünde tepkisi “ne aldın öyle?” olmuştu 🙂

Ekran 3″ ama çözünürlüğü 230.000 piksel, bu yüzden ekran keskinliği 2.5″ olanlardan biraz daha düşük. Cam biraz fazla yansıtıyor. Normal ışıkta güzel görünüyor ama güneş altında ekranı elle kapatmak zorunda kaldım.

Tuşlar gövdeden hafif çıkıntılı ve basmak rahat. Çok fazla tuş yok, o yüzden sık kullanılan fonksiyonlara ulaşmak için bir F tuşu koymuşlar. “Gelişmiş kompakt makine” diye sattıkları bir alete yüz tanıma tuşu koymak ilginç olmuş, böyle şeyler genelde herşeyi otomatik olan aletlerde görülüyor.

Bunun yerine değişik modlarla eş zamanlı kullanılabilecek bir “Film modu” tuşu konabilirmiş. Menüye girmek yerine bunu tercih ederdim.

Makinenin üst tarafı çok sade, uzun uzun anlatacak birşey yok.

 

Solda lens 28mm’de, sağda 140mm’de.

Dikkat ederseniz makinenin sağ tarafında ufacık bir kapak var. Bu kapağın altında USB ve A/V çıkışı var. Bu soket özel, yani etraftan bulacağınız basit bir miniUSB kablosu çalışmayacak. Kendi kablosu bozulursa veya kaybederseniz yenisi bulunur mu bilmem. Belki benim bilmediğim bir standarttır.

Lens açık ve kapalı. Bu arada SuperCCD ve 5X optik yakınlaştırma neden ikişer defa yazılmış? Etiket gövdeye iyi yapışmış, çok çıkacak gibi durmuyor.

F200 o boyuttaki makinelerden biraz ağır olduğu ve ön tarafında belirgin bir çıkıntı olmadığı için başparmağımı zaman zaman flaşın önünde tutmuşum, aşağıdaki gibi garip karartılar gördüğümde yaptığımı anladım. Ön yüzdeki Fujifilm yazısını biraz daha kabarık yapsalar bu sorun olmayacaktı.

Sağ taraftaki karartıya dikkat

F200’un sensörü Canon G11’inkinden biraz büyük (kıl kadar daha geniş) olmasına ve lens aynı aralıkta (28-140mm) rağmen F200’ün lensi G11’inkinden daha ufak (aşağıda). Belki objektifin içindeki camlar aynı boyuttadır. G11’in objektif borusu daha büyük (evet evet biliyorum, işlev daha önemli…).

İki lens de 28mm’de
140mm’de durum

G11 ve F200EXR abi-kardeş gibi duruyorlar. F200 daha sade duruyor, G11’in her yeri düğme-tekerlek dolu.

Şimdi “büyük” makinelerle yanyana görelim:

G11’i ödünç verdiğimden yoktu, yukarıdakileri N97 ile çekmek zorunda kaldım. Sırasıyla 5DMarkII + 24-105 f4 L, Fuji S200EXR, 50D + 50mm f1,8 , Fuji F200EXR. S200EXR yaklaşık 450D boyutlarında.

Yukarıdaki görünüş daha düzgün. F200, 50D, S200.

Teknik Özellikler

Herşeyi yazmaya gerek yok, bence önemli olanları yazdım:


Pixel sayısı: 12 milyon, 4000×3000 (4:3 oranı icin)
Sensör boyutu: 1/1,6″ SuperCCD EXR
Kayıt ortamı: 48MB dahili hafıza. XD, SD ve SDHC kullanılabilir
Video: AVI formatında (Motion JPEG kullanarak) 640×480 30fps, mono ses kaydı
Zoom: 5x optik. 35mm eşleniği 28-140mm
Maksimum Diyafram: 28mm’de f3,3, 140mm’de f5,1
Obtüratör hızı: Otomatik modda 1/4 – 1/1500 sn, diğer modlarda 8 – 1/1500sn arası.
Titreşim azaltıcı sistem: CCD’yi hareket ettirerek
ISO aralığı: 100-12,800 arası, ama her modda bu aralık değişiyor. ISO6400’de fotoğraf boyutu 6MP’ye iniyor, ISO12,800’de 3,1MP’ye
Ekran: 3.0″, 230.000 piksel
Manuel netleme: Yok
Modlar: P, M, A, EXR, ayrıca 15 civarı incik-boncuk modu
Makro modunda minimum çekim mesafesi: 28mm’de 5cm, 140mm’de 50cm
Ölçüm modları: Spot, merkez ağırlıklı (center-weighted), Çoklu örneklemeli (multi-pattern)

Menü

F200’ün menüsü ikiye ayrılmış. Bir kısmına “F” tuşuyla ulaşılıyor, geri kalanına Menu/OK tuşu ile. F tuşu ile ulaşabildiğiniz ayarlar:
ISO (100-12.800), Dinamik Aralık (%100-%800), Imaj boyutu (4:3, 3:2, 16:9 oranlarında 2MP-12MP arası), Imaj kalitesi (Fine, normal), Beyaz ayarı ve Film simulation (Canon’daki Picture Styles gibi).
Bu modların hepsine her modda ulaşamıyorsunuz. Örneğin M modunda AutoISO yok (G11’de de yok), ama DR seçenegi de %100 ile sınırlı. Veya EXR modunda “High ISO – Low Noise” modunda seçebildiğiniz maksimum ISO 1600 ve DR seçeneği hiç yok. Gene EXR modunda “D-Range” modunda ISO sadece Auto400, Auto800 ve Auto1600 ile sınırlı. “High ISO – Low Noise” ve  “D-Range” modlarında piksel sayısı 6 milyon.

Menu/OK ile girilen menü’de diğer sık kullanılan fonksiyonlar var. Burada “SETUP” seçeneği ile artık makine ile ilgili seçeneklere giriyorsunuz (saat, sesler, dil vs..). Menüler arası geçiş hızı iyi, S200’ün menü geçişleri bazen kafayı yedirtecek kadar yavaş oluyor.

Kullanım – Ergonomi

Bir makineyi dış görünüşü için almayacağımıza göre kullanım ve fotograf kalitesine biraz bakalım (üzerinde “Leica” yazıyor diye aslında Lumix ile aynı olan makinelere iki kat para verenler bu cümleyi unutabilir 🙂 )

F200’ü kullanmak amatörler için çok zor değil. Menüleri kullanmak kolay. CD ile verilen kullanma kılavuzu basit. Temel fotoğraf bilginiz yoksa da kullanma kılavuzundan birşeyler kaparsınız. Gövde üzerindeki düğmeler biraz ufak ama hafif dışarı çıkık, bu yüzden basmak çok zor değil. Tüm kontroller makinenin sol tarafında toplanmış ve makineyi tek elle yönetmek kolay. “Kolay” derken hızlı demedim, “G11’le karşılaştırınca” birçok ayarı yapmak F200’de aylar sürüyor. Örneğin Yüz Tanıma düğmesi yerine ISO veya Film Modu kısayolu olsaymış daha hayırlı olurmus.

Otomatik Netleme

Otomatik netleme hızı iyi, hatta bayağı iyi. Son 1 yıldır çıkan kompaktlardan birini kullanmadım, belki AF teknolojisi gelişmiştir ama F200 iyi ışıkta netlemede G11’den çok daha başarılı. G11’de AF modunu “Sürekli-Continuous” seçerseniz hız artıyor, zaten F200 de benzer birşey yapıyor: Zoom yaptıkça olabildiğince netleme yapıyor ki siz fotoğraf çekerken lensler çok fazla hareket etmesin. Tabi daha ufak lensin hafifliği de etkendir.

AF iyi ışıkta başarılı, peki hafif loş ışıkta nasıl? Kiraladığım evin salonu ve mutfağı birleşik, hep beraber yaklaşık 35-40m2 bir alan yapıyor. mutfağın ışığını açarak salonda yaptığım netleme çalışmalarının büyük çoğunluğu bozguna uğradı! Netlemek istediğim yer televizyon sehpasının köşesi idi. Arka planda beyaz duvar ve masanın üzerindeki ACER laptop siyah sehpa ile iyi bir kontrast oluşturuyordu. AF ışığının açık olmasına rağmen F200 bir türlü netlenmiş fotoğraf çekemedi. Aynı koşulda G11 ve S200 pek zorlanmadı. Akşama doğru hava hafif kararmışken yaptığım denemeler daha iyiydi ama gene G11 ve S200’deki başarı oranını yakalayamadı. Bu arada G11 loş ışıkta netleme oranında içlerinde en başarılısı. Belki F200’ün f3.3 maksimum diyafram açıklığı buna etkendir (f2.8’den yaklaşık 1/3 stop daha az ışık alıyor).

Loş ışıkta ardarda değişik pozlamalarla ve farklı açılarla çektiğim fotoğrafların büyük çoğunluğu netlenmemiş çıktı

Aynı koşulda 5DMarkII + 24-105 f4L ikilisi ile çektiğim 12 fotoğrafın “tamamı” doğru netlenmiş çıktı. 50D + 24-105 ikilisinde 12 pozda 1 hatalı netleme elde ettim. 5DMarkII’nin orta noktası loş ışıkta 1D serisinden daha başarılıymış. Bunu birçok yerde okudum.

Pozlama

P veya Tam otomatik modlar “genelde” iyi sonuç veriyor. Daha gelişmiş kullanıcılar için durum biraz daha farklı. Mod tekerleğini P’ye getirip ana menüden A moduna geçebiliyorsunuz. Yani A modu tekerlek üzerinde değil, P modu içinde ayrı bir mod. A (Av / Aperture Priority – Diyafram öncelikli) modunda siz diyaframı belirlersiniz, makine enstantane hızını (shutter speed) belirler. F200’de bu modu kullanmak ilginç: Yalnız o an olası olan minimum ve maksimim diyafram değerlerini seçebiliyorsunuz! Yani ya hep ya hiç! Örnegin 28mm’de ya f3.3 ya da f9.0 seçebilirsiniz, aradaki değerler size yasak. 140mm’de de f5.1 ve f14.0 değerleri haricinde seçeneğiniz yok. Hadi diyeceksiniz ki “Mercimek (hadi nohut diyelim) kadar sensörde alan derinliği ile oynamak komik”, ama durum böyle değil. Diyafram tam sizin kontrolünüzde olmadığı için enstantane hızını da yönetemiyorsunuz. Tam kontrol için M moduna geçmeniz gerekli. A modunun bir diğer garipliği de AutoISO olmaması. Yani Fuji diyaframı kontrol etmenize izin vermiyor ama ISO değerlerinin iplerini tamamen size veriyor. İlginç!

Otomatik ve P modundaki davranışı biraz garip. Örneğin iso1600 + 1/200 + f14 gibi pozlamalar çıkıyor. Halbuki ISO’yu ve diyaframı mümkün olduğunca aşağıda tutmak gerekli.

Fuji F200EXR, f14, sol üst köşe
Canon G11, f4.5, sol üst köşe
Aşağıda 140mm’de iki makineyle çektiğim bir evin köşesi ve ortası var.

Fuji F200EXR, f14, orta
Canon G11, f4.5, orta

Fotoğraflardan da anlayacağınız gibi f14 gibi saçma değerlere çıkmak F200’e hiç yaramıyor.

Bu linke bakarsanız mercimek sensörlü hemen tüm makineler f5.6’da bile ışığın dağılması (diffraction) sorununu yaşıyor. f5.6’da bu etki görülmeye başlarsa f14’te neler olur belli değil. Kaldı ki APS-C sensörlü DSLRlar bile aynı sorunu yaklaşık f11 üzerinde yaşıyorlar, F200 ne yapsın? Buna karşılık G11 mümkün olan en düşük diyafram değerini kullanmaya çalışıyor. Tabi bunun da kötülükleri var; genel-geçer kural olarak bir lensin en keskin olduğu diyafram değeri maksimum f + 2 veya +3 stop. Yani örneğin 18-55mm bir lensin 55mm’de maksimum diyafram değeri 5.6 ise bu lensin f11’de en optimum şekilde davranacağını tahmin edersiniz. Yalnız kompakt makinelerde “diffraction” daha büyük bir sorun, o yüzden diyaframı en düşük tutmak bence daha mantıklı.

P modunda başka karşılaştırmalar:

F200EXR, iso1600, f4.1, 1/140
G11, iso500, f3.5, 1/80

F200EXR, iso1600, f5.1, 1/75
G11, iso800, f4.5, 1/40

İnsaf! Bir fotoğrafı iğrenç yapmak için ne yaparsınız?
1- ISO’yu köklerim
2- Diyaframı olabildiğince kapatırım ki ışık girmesin
F200 otomatik modlarda bunların ikisini de yapıyor. Sanki aklı başında bir mühendis F200’ü test ederken tüm bunları görmüş ve M modunu bu yüzden eklemiş 🙂

Yukarıdaki gibi çok örnek var ama siz bunlarla idare edin.

Ve bir sürpriz: Aynı saçma algoritma S200EXR’da da var! AutoISO modunda alet zorlandığı anda ISO’yu en yükseğe dayıyor. Aynı sahneyi G11 1/120 f4.5 iso80 ile pozlarken S200EXR 1/320 f8 iso100 ile pozladi.

Otomatik modların algoritmasını yazan Fuji mühendisleri Canon’un ultra-kullanışşız lens kapaklarını yapanlarla aynı okuldan mezun galiba…

Flaş

F200’ün flaşı standart kompakt makine flaşları gibi: Sadece dolgu flaşı veya sevmediğiniz insanları loş ışıkta çekmek için kullanmak gerek. Gücü az. S200’ün flaşı daha güçlü. G11’in flaşı ikisinden de iyi çalışıyor. Hatta Canon’un sitesindeki özelliklerine göre S200’ün tepeden açılan flaşından daha güçlü.

3 makinenin flaşlarını ofiste ışığı kapatıp denedim. Kapı açıktı ve koridordan floresan ışığı geliyordu:

f200. f3.3, 1/60, iso800
s200. f2.8, 1/45, iso800
G11. f2.8, 1/60, iso500

f200. f3.3, 1/60, iso1600

s200. f2.8, 1/45, iso800
g11. f2.8, 1/60, iso500

f200. f5.1, 1/60, iso800

s200. f4.1, 1/90, iso800

g11. f4.5, 1/60, iso500

Yorum yok. Özellikle kutunun üzerindeki yazılara dikkat. Son bir denemeyi de daha büyük bir ofisin yarısında ışıkları kapatarak yaptım. Diğer yarının ışıklarını açık bıraktım ki netleme hataları olmasın.

f200. f3.3, 1/60, iso1600
s200. f2.8, 1/45, iso800
G11. f2.8, 1/60, iso500

G11 flaş konusunda %1500 daha başarılı. F200’ün biraz daha kapalı diyaframı burada dezavantajlı çünkü aynı mesafede ve ISO değerinde F200’ün flaşı G11 ve s200’den 3.3/2.8 oranında daha güçlü olmalı (F değerlerinin oranı), halbuki daha zayıf, bu yüzden f200 ISO değerini arttırıyor. Enstantaneyi de 1/60’ta tutup s200 gibi 1/45’e almadığı için ISO’yu daha da arttırmak zorunda kalıyor. Ama F200 beni gerçekten şaşırttı; diyaframı 9 yapıp ISO’yu maksimuma da alabilirdi 🙂

Sayfa çok uzun oldu, ikinci kısımdan devam…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *