Fuji F200EXR incelemesi + Canon G11 ve Fuji S200EXR ile karşılaştırma Bölüm2


İlk bölümden devam…

Hatırlatma

F200 kullananlara bir daha hatırlatayım:

Uzaktaki koyunları çekeyim dedim, ama yazık ki P modunda unutmuşum. F200’ün karar verdiği çekim değerleri (sürpriz!) f14, 1/160, iso400. Doktor bu ne! Ortaya çıkan sonuç şu:

f14. Netlemede de sorun var gibi.
f5.1. Adama benzemiş 🙂

P modundan A moduna alıp diyaframı 5.1’e alınca sonuç yukarıdaki gibi oldu. Aynı yerde soluma dönüp bir P modunda bir okuma daha aldım, f14-1/320/iso400 çıktı, ayni sahneyi f5.6-1/640/iso100 ile çiçek gibi çekmek varken… F200 sahiplerine hatırlatayım dedim.


Canon G11

Canon G11’in detaylı incelemesini ve LX-3 ile karşılaştırmasını daha önce yapmıştım.







F200EXR ve G11 Karşılaştırması

Karşılaştırmalara geçmeden önce dosya boyutlarıyla ilgili birşeyi söylemek gerek. G11 ile çektiğim JPEG fotoğraflar nadiren 2MB’ın üzerine çıkarken F200’ün fotoğrafları nadiren 4MB’ın altına indi. 12-10MP farkı haricinde sıkıştırma algoritması farkından olabilir. Pratikte ne işe yaradığını anlayamadım, belki SuperCCD’nin JPEGlerinin çok sıkıştırılmaması gerekiyordur.
Önce normalde çekip saklamayacağınız zorlama bir sahne ile başlayalım. Lensler 140mm’de, ISO800, 1/5sn. F200’de diyafram f5.1, G11’de f4.5.
F200
G11
Yalnız diyaframdaki 1/3 stopluk fark bu kadar farkeder mi bilmiyorum ama F200’de bahçe kapılarındaki yazılar bile okunmuyor. Tekrar hatırlarayım ki ajanlık yapmıyorsanız normalde bu sahne çekilmez. Hem IS sistemlerini karşılaştırmak için hem az ışıktaki davranışlarını görmek için böyle birşey denedim.

İkinci sahne merdiven. Burada 









IS becerilerini test etmek için 







enstantane hızlarını 1/5’te tuttum. Odak uzaklığı 28mm, f3.2, iso100. 


F200
G11
F200’ün beyaz ayarı gene “çamurlu” gibi. F200’de hafif titreme görünce 3-4 defa daha denedim, sonuç aynı. aynı sahneyi 1/8 ile çekince aşağıdaki gibi çıktı:


F200’de bir türlü tutturamadım, halbuki titrek de değilimdir. Sonradan farkettim ki G11’in kavranması daha kolay, böylece daha sabit tutabiliyorum. Ayrıca ağırlığı da buna yardımcı oluyor.

Bir deneme daha. Yanımdaki dolapta duran güvenlik yeleğini 1/8sn ile çektim. ISO100.


Soldaki soluk renkli F200’den çıkan fotoğraf. Yeleğin rengi G11’in verdiği kadar cart olmasa da çok daha yakın.

Aşağıdaki sahne 1/20, f3.2, iso800’de çekildi. Etraf iyi ışıklandırılmamış, sağdan iki spot ışıklandırma sahnenin içinde. Arabadan inmedim ki etraftaki işçiler beni sapık sanmasın. Arabadayken “şef fotoğraf çekiyor”, inip arabadan uzaklaşınca “kim lan bu?” oluyor 🙂








Şimdiki modelimiz Canon Pixma Pro9500 MarkII yazıcının kutusu. Bu sahnede ISO’yu 800 tuttum.

F200
G11


Not: Blogda resimlerin yerlerini ayarlamak zor, idare edin.





Fuji’nin renkleri canlı ve parlak. Göze G11’den daha hoş görünüyor, ama kırmızı “Canon” yazısı o kadar kırmızı değil, aynen G11’in verdiği gibi hafiften karanlık bir kırmızı. Hatırlatırım ki iki makinede de standart ayarlar vardı. Bazı markalar standart ayarlarında böyle doygunluğu arttırıyorlar ki siz ilk bakışta “renkler daha canlı ve gerçeğe yakın” deyin. Çiçek-böcek çekerken iyi tabi. Daha bastırılmış renkler için F200’de film modlarından “ASTIA – Soft” seçeneğini seçebilirsiniz.


Yukarıdaki fotoğraf kesitlerinde SuperCCD’nin arızaları hafiften belli oluyor. Ufak detayları vermekte zorlanıyor. Daha keskin görünmesine rağmen www.canon-europe.com yazısındaki “c” ve “e” harflerine dikkat edin, sanki biri ortadan kesmiş gibi. Ek olarak, G11’in RAW dosyasıyla biraz daha oynayıp JPEG’den daha iyi sonuç almak mümkün. 

Yazıya girmişken birkaç örnek daha. İlki ISO400, f4:

Soldaki F200, sağdaki G11. Fuji’de yazı karakterleri birbirine girmiş.

Sonraki sahne ISO100 performanslarını karşılaştırmak için. ISO100, f5, 1/800 (f200’de 1/950).


F200
G11
F200
G11
F200
G11

ISO100’de sensörlerin renk-kontrast becerisini; lenslerin çözünürlük, geometrik bozulma ve renk sapması özelliklerini ve makinelerin JPEG işleme kapasitelerini görüyoruz. Yukarıdaki karşılaştırmada artık lensten midir (özellikle fotoğrafın köşelerinde), JPEG motorundan mıdır, yoksa 6MP’lik fotoğrafın 12MP’ye büyütülmesinden midir bilinmez, ISO100’de F200 kesinlikle G11’e yaklaşamıyor.

G11’in lensi biraz daha fazla renk sapması (özellikle mor saçaklanma) yapıyor gibi. Tahminimce Fuji Nikon gibi makine içinde hallediyor bu sorunu, yoksa arkasında parlak ışık olan cisimlerde bu sorunun olmaması çok çok zor. Canon neden hala bu işi makine içinde yaptırmıyor hayret. Tamam RAW çekince bir şekilde bunu çözmek kolay ama neden her zaman RAW çekmek zorundayız?

Şimdi loş ışıkta ISO1600. Sağa-sola garip eşyalar koydum ki o bölgelerden kesit alınca detaylara bakabileyim.

F200
G11
F200
G11

Kompaktlardan zaten ISO1600’de çok şey beklememek gerek, özellikle detay istiyorsanız. Bütün fotoğrafa bakınca G11 idare ediyor, ama detay kaybı bariz. F200 G11’den daha kötü. Örneğin inekli fotoğrafın sağ-alt tarafındaki deftere dikkat ederseniz F200’ünkinde sehpa ile içiçe geçmiş gibi.


Makro Modu

F200 makro modunda 28mm’de 5santimetreye, 140mm’de 50 santimetreye odaklanabiliyor. Bilmeyen için söyliyim, bu gerçek bir “makro” modu değil. Bir lens bir nesneye ne kadar yakında odaklanırsa o nesneyi o kadar çok büyütür. Gerçek bir makro lens ile karşılaştırarak anlatırsam:

F200’de makro:
F200 ile 5cm’den makro çekimi. Bu %100 yaklaşılmış hali, yani tüm fotoğraf değil, ortadan bir parça alıp %100 yaklaştırdım.
Bu da 5DMarkII + Sigma 180mm Makro + Sigma 1.4 Ex ile çekildi. Yalnız bu bütün fotoğraf, yani crop yok. Neredeyse bu hali bile F200’ün makro modunun %100’ü kadar büyük. Yukarıdaki gibi ortadan bir parça alıp %100 büyütsem ne hale gelir siz hayal edin.




Tabi bu anlattığım tüm mercimek sensörli makineler için geçerli. Örneğin G11 makro modunda 1 cm’ye odaklanabiliyor ve F200’den daha çok büyütüyor ama o durumda geometrik bozulma aşırı oluyor ve mor saçaklanma doruk noktaya ulaşıyor.








FUJI S200EXR
Karşılaştırmalara girmeden kısaca S200EXR’den bahsedeyim. Şu anda Fuji’nin benzer görünümlü ordu gibi modeli var. Bunların içinde en gelişmişi S200EXR. Yakınlaştırma ve netleme halkaları var, tonla manuel ayarı var,  ve sensörü büyük. Benzer şekilde 30x yakınlaştırmalı  HS10 var ama onun sensörü 1/2.3″ ve fotoğraf kalitesinin S200EXR kadar olmadığı söyleniyor.
Bir ara not: S200’ün fotoğraflarını F200EXR’ı üçayak üzerine bağlayarak çektim, ve gene kötü bir beyaz ayarı verdi. Fotoğrafların bazısını Photoshop’ta düzelttim ama bazılarında bıkkınlık geldi ve çok oynamadım. Ayrıca düz değil de izometrik çekimler yaptım çünkü diğer türlü fotoğraflar her yerde var. İzometrik olunca makinenin şekli daha iyi anlaşılıyor.
50D + 28-135IS ile S200EXR yanyana. Bu lensi 50D üzerinde kullanmanızı tavsiye etmem.
S200’ü kullanmak F200’den (haliyle) daha rahat. Ele iyi oturuyor ve kontrol tuşları birçok fonksiyona doğrudan ulaşmanızı sağlıyor. Örneğin ISO düğmesine basıp aletin üzerindeki tekerleği çevirerek ISO’yu değiştirebiliyorsunuz. Veya pozlama düğmesine basıp pozlama değerini değiştirebilir, aynı anda ekranda histogramı görebilirsiniz. Standart bir DSLR’da olan her mod S200’de de var, bunun yanında F200 gibi EXR ve incik-boncuk modları da bulunmakta. Bu modların arasında ardarda 4 tane fotograf çekip bunları birleştiren ve ISO performansını arttıran (Fuji böyle diyor) bir mod da var, ama yazık ki çok yararlı değil (Ertan böyle diyor) çünkü ardarda 4 tane fotoğraf çekerken kazık gibi sağlam durmalısınız ve aynı diyafram, ISO ve enstantanede çektiğiniz fotoğraflar daha keskin ve anlaşılır çıkıyor. “Üçayak kullan o zaman” diyeceksiniz ama o zaman yüksek ISO’ya gerek var mı?
F200’de sensör bazlı titreşim engelleyici var, S200’de optik titreşim engelleyici (IS diyelim) var (yani lensin üzerinde). Optik sistemlerin avantajı engelleyici çalışırken etkiyi vizörde de görebilmeniz, yani LCD’deki veya vizördeki görüntü titremesi belirgin bir şekilde azalıyor. Bu şekilde pozlamayı yapmak daha rahat oluyor.
S200’de netlemeyi lens üzerindeki halka yardımı ile elle de yapabiliyorsunuz (F200’de manuel netleme yok) ama bu çok hassas değil çünkü bu halka lenslere direkt bağlı değil, bunun yerine siz halkayı çevirdikçe netlemeyi bir motor yapıyor. Elle netleme yaparken ekranın orta noktası büyütülüyor ama çözünürlük çok iyi olmadığından bu rahat bir iş değil. Elle netleme yaparken Netleme Modu kontrolünün ortasındaki düğmeye basınca otomatik netleme yapıyor, böylece sinirden çatlarsanız yardımcı oluyor 🙂
F200’den farklı olarak iki adet Custom modu var. Bu modlara istediğiniz ayarları kaydedip istediğiniz anda geçebiliyorsunuz.
S200’de F200’de olmayan 3 kademeli keskinlik, dolgunluk ve gürültü giderme ayarları var. S200’de Text Mode (Yazı modu) seçerseniz “Sharpness” ayarını “High” yapıyor, onun dışında hep “Normal” gördüm. Belki diğer incik-boncuk modlarında keskinlik değişiyordur.
S200 de aynen F200 gibi 640×480 videolar çekebiliyor. Buradaki avantajı video çekerken optik yakınlaştırma yapabilmeniz. Elektronik vizör iyi.
S200’ün menüleri nedense F200’den daha yavaş. F200’deki “F” düğmesi S200’de yok. Menü altındak, “Setup” seçeneğinden makine ayarlarına girebiliyorsunuz ama nedense IS modu, kırmızı göz düzeltme, RAW çekme gibi 3-5 fotoğrafla direkt ilgili ayar da bu menüye gömülmüş. Eh Fuji, o kadar düğme koymuşsun, bir IS düğmesini mi esirgedin bizden? Örneğin “yüz tanıma” düğmesi yerine IS veya RAW çekme fonksiyonu koysaymışsın ya?
F200 ve S200 film modları

İki modelde de Fuji’nin film simulation dediği çekim “tarzlar”ı var. Bunlar Provia, Velvia, Astia, Siyah-Beyaz ve Sefia. İlk üç artistik isim aslında Fuji’nin filmli makineler için ürettiği film tipleri. Bu “tarzlar” aslında Canon’un DSLRlarındaki “Picture Style” ve kompakt makinelerindeki “My Colors” fonksiyonlarıyşa aynı işi yapıyor. Provia “ortaya karışık” (standard), Velvia “rengarenk, cicili bicili” (vivid), Astia “donuk” (muted) oluyor. Benzer modlar artık tüm markaların modellerinde var.
Aşağıda sırasıyla Provia, Velvia, Astia, Siyah-Beyazia ve Sefia var.


Üçüncü bölümde devam…


Aşağıdaki kutuya yorum yazabilirsiniz

avatar
1200

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  Kayıt ol  
Notify of